Vorige week voelde ik me raar. Ik had zoveel redenen om me gelukkig te voelen, maar ik voelde juist alleen hetgeen dat schuurt. De baan die ik nu heb, die me niet vervult. Mijn financiële situatie die niet is hoe ik zou willen. Ik keek op mijn menstruatie app en ja hoor, de luteale fase. Altijd ergens tussen de 24e en 31e van de maand voel ik me zo. Ik heb het terug kunnen lezen op mijn blog. Vreselijke ontevreden gevoelens, frustratie, irritatie, verstomd, vaag. En ik kon het er niet uit dansen of schrijven. Het was er en ik moest het accepteren. Elke maand weer, hetzelfde acceptatieproces. Ik besprak het met mijn vriend en zei tegen hem: 'weet je, het is ook goed hè, dit soort gevoelens. Want het zet me wel aan tot actie. Ik wil die dingen aanpakken waar ik me ontevreden over voel.' Want dat is wel hoe het voor mij werkt. In de jaren dat ik aan de pil zat had ik dit soort periodes niet. Ik was altijd wel content, stabiel. Maar, daardoor voelde ik niet zo duidelijk welke vlakken in mijn leven schuurde. Ik wist niet waar het aan lag dat mijn huid schreeuwde om verandering. Ik kreeg eczeem en acne en ik voelde me soms burned-out, maar de frustratie was te vaag, te breed, niet concreet genoeg. Nu ik van de pil af ben, voel ik helderder. Ik weet precies wat mag veranderen. Ik heb geen eczeem meer, maar wanneer ik zo'n week vol gevoelens zit, zoals nu, dan krijg ik vaak wel weer een ontsteking onder de huid van mijn gezicht. Weer even een teken: hoor mij! Zie mij! Voel mij! En dan doorvoel ik alles wat ik eigenlijk niet wil voelen, maar wat cruciaal is. Ja, er is ONTZETTEND veel waar ik elke dag dankbaar voor ben. Mijn veiligheid, mijn gezondheid, mijn dierbaren, onze boot, mijn mindset. Maar, er zijn ook dingen die ik anders wil en dat mag ik voelen en accepteren. En, weer door. Vandaag voelt het alsof de negatieve waas is opgeklaard. We zijn de fase voorbij. Wat een opluchting, maar wat ben ik tegelijkertijd blij dat ik weer ben aangewakkerd in wat ik wil veranderen en waar ik mee aan de slag wil. Een andere baan. Het heeft me aangezet tot actie, ik heb twee hele interessante, creatieve banen op het oog waar ik over in contact ben. Dus: dankjewel hormonen. Ik vond jullie eventjes heel stom, maar ik kan jullie nu weer liefhebben.

Reacties
Een reactie posten