Opladen in Polen

Woensdagochtend om half 5 komen we aangereden bij de haven. Ik ben weer thuis na een dikke week ontspanning in Polen. Een plek die inmiddels vertrouwd is. Het huisje dat mijn oom en zijn man 15 jaar geleden bouwden op een prachtig stuk grond. Het huisje waar ik inmiddels al zo'n acht keer ben geweest. En elke keer is het weer zo fijn. De rust, de natuur, het fijne huisje, tijd met familie, de plekken die je allemaal al kent. Het is echt een tweede thuis. Zo bijzonder, wanneer je zo'n plek ergens anders op de wereld hebt. Ik ben elke keer weer zo dankbaar dat we gebruik kunnen maken van deze oase van rust. Dit keer was ik er samen met mijn moeder en mijn broertje (11). We hebben heel veel getekend, gelezen en genoten van de prachtige tuin. Niks moet, alles mag. Dat was onze instelling voor deze vakantie. Ik ben weer helemaal opgeladen om aan de slag te gaan op de boot. 
Tijdens mijn verhuizing had ik tussendoor nog een vierdaags festival wat me enigszins uit had geput, dus mijn energie had ik een beetje verbruikt. Polen kwam dus op het perfecte moment. Even de pauze knop indrukken, de rest van de verhuizing komt wel na de vakantie. En het lukte me ook om het even los te laten toen ik daar was. Maar, tegelijkertijd verlangde ik als nooit tevoren naar mijn terugkeer op onze woonboot. Niet omdat er nog van alles te doen was, maar omdat ik er zo graag ben. Ik was al een huismus, maar ik ben bang dat ik nu al helemaal een huismus word. Of een bootmus. Ik wilde gewoon graag lekker landen op de boot, samen met mijn vriend. Lekker rommelen, genieten van ons leven daar. Mijn vriend was ook weg van huis tijdens mijn vakantie, hij zat namelijk twee weken op Texel. Daar doet hij vrijwilligerswerk met kids, volgend jaar ben ik ook van de partij. Een drukke, uitputtende twee weken, dus ook hij keek uit naar rust en samen landen. 

Mijn moeder had thuis ook veel te doen, dus we besloten iets eerder terug te keren naar huis dan gepland. Daardoor had ik in Nederland ineens nog twee extra, volle dagen vrij. En mijn vriend toevallig ook. Dat kwam perfect uit! We konden opstaan zonder wekkers, de tijd nemen in de ochtend, klusjes doen, samen de omgeving ontdekken. Alles voelt als een avontuur rondom de haven. Ik voel me er zo thuis. Ik dacht dat ik me al helemaal thuis voelde in de stad, de afgelopen jaren, maar wat ik nu ervaar is pas echt thuiskomen. Thuiskomen in mezelf en thuiskomen in een omgeving die helemaal klopt. De natuur, het water, de ruimte, alles klopt. Ik ben heel dankbaar en voel mij gezegend. <3

Reacties