Ik ga het liefst zonder make up de deur uit. Ik red me een hele dag met een notitieboekje, portemonnee en huissleutels op zak. Ik merk dat mijn behoeften veranderen. Een paar maanden geleden gooide ik bijna alle social media apps van mijn telefoon. Wat vond ik dat heerlijk.
Ik reisde veel van hot naar her en sliep vaak buitenshuis. Daardoor merkte ik weer even hoe weinig ik nodig heb. Dezelfde kleren nog een dag aan? Prima joh. M'n haar dat niet helemaal zit zoals ik wil? Ah joh, boeie. Zolang ik me goed voel, zal de rest me een worst wezen.
En dat probeer ik mee te nemen in mijn verhuizing. Veel spullen stal ik bij mijn vader op zolder. Lang niet alles gaat mee. Ik wil het overzichtelijk houden. Ik ben van mezelf een enorme verzamelaar, dus ik heb best wat spullen. Maar, hoe meer spullen, hoe meer ruis, hoe meer stof, hoe meer rommel. Heel fijn dat ik bij mijn vader spullen kan stallen. Het is alsof deze verhuizing hand in hand gaat met een nieuwe fase van volwassen worden. Een nog primitiever bestaan.
Gister ben ik met mijn partner naar het strandje achter onze toekomstige woonboot gegaan. We hebben even heerlijk gezwommen en het is zo privé, dat ik er topless kan liggen. En ik besefte: dit wordt ons leven. Dit strandje, dit water, deze setting, dit wordt onze habitat. Ik voelde mij zo intens gelukkig. Ik keek om me heen en ik voelde mijn zenuwstelsel kalmeren. Toen we er inmiddels al eventjes zaten en mijn haar in zachte krullen opdroogde in de zon, vloog er ineens een ijsvogel over ons heen. Dit is het. Dit is waar het voor mij om draait. De natuur waarderen, de natuur eren, de natuur me laten inspireren. Er was geen enkele gedachte in mijn hoofd. Ik was helemaal zen. Hoe ouder ik word, hoe simpeler dat gaat: om echt niks te denken, in het moment te zijn en de wereld waar te nemen in mijn puurste vorm. Ik hou van ouder worden. En kinds, dat zal ik altijd blijven.
Reacties
Een reactie posten