Magische connecties die nooit verdwijnen

Dit jaar heb ik weer mogen ervaren dat als mensen bij elkaar passen en je een bepaalde diepgaande connectie hebt met elkaar, je altijd weer je weg naar elkaar terug vindt. Ik heb in mijn 'volwassen' leven, als individu, buiten school en sport om, twee vriendinnen gemaakt die echt 'eigen' voelde. Waarbij het voelde alsof we klikten omdat we dezelfde passies en interesses hadden. Dezelfde normen en waarden. Die vriendschappen betekenden veel voor mij, omdat ze echt zelf uitgekozen waren. We zaten niet met elkaar opgezadeld door school, we wilden echt met elkaar tijd doorbrengen. Allebei die vriendschappen waren de afgelopen jaren wat verwaterd door verhuizingen, reizen en de drukte van het leven. Maar, beide connecties koesterde ik in mijn hart en ik droeg hen daar ook met me mee. Vaak dacht ik aan ze, af en toe kwam ik ze tegen of zag ik een glimp van hun leven voorbij komen. Vorig jaar en dit jaar heeft het universum ons weer samen gebracht. De één kwam ik ineens tegen in een pendelbus van NS omdat de treinen waren uitgevallen. De ander appte mij deze week omdat ze aan mij moest denken tijdens haar stilte retraite. Zo bijzonder, hoe connecties organisch weer hun weg terug vinden. Dit gebeurt bij mij altijd bij connecties die een fundatie hebben van respect, herkenning, begrip, vertrouwen en liefde. Van die connecties waarvan je weet dat als je elkaar weer ziet, alles zoals vanouds is. Daar hecht ik zoveel waarde aan. Dat dat zo kan. Dat afstand dan ook helemaal niet erg is of invloed heeft op de band. Dat zal ik voor altijd koesteren <3.

Reacties