Met de verhuizing naar de woonboot zal ik ook - voor het eerst in mijn leven - mijn geboortestad verlaten: Arnhem. Ik ben wel verhuisd binnen Arnhem, maar nog nooit buiten Arnhem. Iets waar ik wel zin in had: een nieuwe plek ontdekken. Maar, tegelijkertijd ook iets wat een diepe laag raakt: je thuisgevoel dat wegvalt. De plek waar je vrienden en familie wonen. De plek waar ik iedereen ken, waar ik vertrouwd contact heb met buren, naar iedereen zwaai. Waar ik precies weet wat de mooiste plekjes zijn, de verborgen binnen tuintjes. Waar ik me zo trots op voel. En daar verandert ook eigenlijk niks aan. Ik weet nog steeds de beste plekjes, het is nog steeds mijn geboortestad en het zal ongetwijfeld als thuis blijven voelen. Maar, het zal officieel niet meer mijn thuis zijn. Al ben ik ook tot de ontdekking gekomen dat ik thuis in mezelf vind, in de natuur en in mijn dierbaren.
Ik zal naar Arnhem terugkeren als bezoeker, als toerist. Niet meer als bewoner. Leuk en spannend en ook voel ik nu al een bepaald soort melancholie. Ik zal niet meer zo vaak ergens koffie drinken voordat ik moet werken. Of naar Sonsbeekpark lopen. Of naar Meinerswijk fietsen. Ik zal niet meer zo 123 naar mijn zusje kunnen toelopen in een paar minuten tijd. Arnhem is de laatste jaren steeds belangrijker voor me geworden. Het is de plek waar een deel van mijn voorouders heeft geleefd. Het is historisch gezien een hele belangrijke, interessante plek. En het is op een andere manier mijn thuis geworden toen ik uit huis ging. Het was al mijn geboortestad, maar nu was het mijn bewust gekozen thuis. Ik had kunnen verhuizen naar een andere stad, maar ik bleef. Iets hield me hier. En alhoewel ik in mijn pubertijd Arnhem kon verafschuwen, leerde ik het juist opnieuw waarderen in de jaren dat het mijn veilige haven was. Onbewust en deels al een beetje bewust, was ik al langzaamaan afscheid aan het nemen van Arnhem de laatste maanden. Ik voelde al dat er een avontuur aan zat te komen buiten deze stad. Waar en hoe precies, wist ik nog niet. Aan mijn sleutelbos hangt een sleutelhanger en één ding is zeker: die blijft daar.

Reacties
Een reactie posten