Dat gaf mij stof tot nadenken. Het is mooi als je geld kan verdienen met je passie. Maar, hij gaf ook aan, de lol gaat er wel een beetje vanaf. Je bent continu bezig met afleveren, presteren, maken. Hij is altijd bezig met opdrachten. Het is leuk, want het is zijn passie, maar er zit wel een andere soort druk achter.
Is het mooie van hobby's en passies niet juist dat ze dat zijn en blijven. Dat je ze opzoekt in je vrije tijd. Dat je iets hebt om naar uit te kijken. Dat je daardoor nergens in hoeft uit te blinken. Dat je lekker van alles kan doen en het allemaal goed is, of je er nou goed in bent of niet.
Ik heb het gevoel dat het voor mij nog wel eens raadzaam kan zijn om mijn hobby's, hobby's te laten. Dat ik mijn beroep veel beter kan bouwen op bepaalde vaardigheden en kwaliteiten die ik bezit, dan op een hobby. Ik ben bijvoorbeeld open en empathisch, warm en opmerkzaam. Dat zijn kwaliteiten die ik in alles wat ik doe kan toepassen en wat in mijn kern zit. Dat bezit ik, dat kan ik inzetten, daar hoef ik niet mijn best voor te doen, daar hoef ik niet in uit te blinken, dat zijn gewoon kwaliteiten waar ik mee kan werken, wat mee kan. Ik denk dat het voor mij langer houdbaar is om qua werk iets te doen waarbij dit soort kwaliteiten en vaardigheden naar voren komen en dat het daarnaast heel fijn is om na werk mijn verschillende passies te kunnen voeden. Dat de dingen die ik daarin wil bereiken vooral passie projecten blijven. Zodat het leuk blijft en luchtig. Vrij en zonder prestatiedruk.
Kortom: zijn uitspraak zette een interessante gedachtegang in werking. Bedankt vriendelijke kennis.
Reacties
Een reactie posten