Hoogte 80 festival

Niet mijn eigen foto helaas, ik was te druk aan
het genieten dus heb geen eigen kiekjes...
Ik heb een dag of zes niet geblogd. Dat had zeker een reden; ik was druk aan het leven en minder aan het schrijven. Ik was aan het ervaren en genieten, maar nu ben ik weer aan het werk en heb ik tijd om mijn ervaringen weer op papier te zetten.

Afgelopen donderdag (Hemelvaart) begon Hoogte 80 festival in Arnhem. Een vierdaags theater festival met muziek, voor jong en oud. Iets waar ik het liefst elk jaar bij wil zijn. Toegang is gratis, als je een theater voorstelling wil zien, betaal je wat je kan (lage, medium of hoge bijdrage: top concept als je het mij vraagt). Dit jaar zou een speciale editie worden voor mij, omdat ik mijn vriend mee nam. Een Amsterdammer, die nog nooit bij Hoogte 80 was geweest. En we zijn nog niet samen 'uit' geweest: een primeurtje dus! Ik had hem helemaal lekker gemaakt met hoe leuk ik het vind daar, dus ik had de verwachting aardig hoog gelegd. Gelukkig was er niks aan gelogen, het is een heerlijk festival. De sfeer is goed, het publiek is leuk, het krioelt er van heerlijke alternatieve mensen die gegrond zijn in hunzelf (enorme aanname dit, maar dat is wel hoe het voor mij voelt). De Platenbus steelt elke dag de show met banger na banger, het is gewoon altijd gezellig, zo ook deze keer. 

Nou goed, ik nam hem dus mee. We gingen ernaartoe met de bus en liepen een klein stukje de Geitenkampse bult op en toen arriveerden we al bij de fijne grasheuvel waar het festival plaatsvindt. Het hoogste punt van Arnhem: 80 meter boven het NAP. Met uitzicht over Arnhem en genoeg ruimte voor foodtrucks, een bus met vintage kleding, de legendarische Platenbus, tenten, barretjes en een groot grasveld waar je heerlijk kan neerploffen en om je heen kan kijken. 

Na een verkennend rondje over het terrein, besloten we al snel twee shows te bekijken. Mijn vriend werd getrokken door een vent die voor een helikopter stond, hij was mensen aan het lokken voor zijn show. Over een kwartier zou de show beginnen. We gingen tijdens het wachten even kijken bij het busje vol vintage kleding en Ruurd slaagde natuurlijk (wanneer niet) met twee hele leuke items. Voldaan en blij met zijn aankopen, liepen we terug naar de helikopter, zodat het spektakel op tijd kon beginnen. We namen plaats op een mini tribune, ik denk dat er zo'n 10 mensen in pasten. We werden meegenomen op reis door een dronken, drugs gebruikende piloot. Het was een absurde, grappige show van een kwartier. We hebben ons erg vermaakt. Daarna gingen we naar een show met de titel 'Linksvoor'. Over - je raadt het niet - het festival fenomeen 'linksvoor'. Dit was echt een hele herkenbare, grappige show. We hadden ook erg goed publiek om ons heen, dus we hebben hier zo erg gelachen. Deze show duurde iets langer, maar elke seconde hebben we ons kostelijk vermaakt. Zo schattig hoe al die theater groepen dit al maanden lang voorbereiden samen, dat vind ik zo'n aandoenlijk idee. Echt een gevoel van trots voel ik voor iedereen die iets opvoert op dit soort plekken. Toen we naar buiten liepen, stonden Mirte en Zoë ons daar op te wachten. Met hun armen al open om ons te verwelkomen met een knuffel, de engeltjes <3. Toen zijn we lekker het grasveld opgegaan met z'n vieren. We kletsten, genoten van alle dansende mensen, speelde met de bal en rookte een joint. Ik ervaar het als pure magie om omringd te zijn met zielen die zich vrij voelen, al is het alleen maar even op dat moment. Mensen die lachen, samen dansen, geen schaamte voelen, zichzelf kunnen zijn, vrij kunnen zijn. Een kind wat langs ons heen zoeft. Ik word daar heel blij van <3. 

Daarna zijn we gaan dansen bij de Platenbus tot het einde. Er werd afgesloten met vuurwerk en daarna verlieten we het terrein. We propten onszelf in een al veel te volle bus en bespraken dat we nog wel de stad in wilde, op avontuur. Ik had het idee om te kijken bij Café Bosch en een meid die naast ons in de bus stond, gaf aan dat ze daar ook heen ging vanwege een leuk elektronisch feestje. Top! dachten we. Toen we daar aankwamen, kwamen we een vriendin tegen die we ook al op Hoogte 80 tegenkwamen: Dayen. Met haar zijn we uiteindelijk naar binnen gegaan, al waren we haar al snel kwijt doordat ze haar peilen had gericht op een jongen met een pet en een zonnebril op. Er draaide een DJ die zichzelf Onzin FM noemde. Een trotse Arnhemmer die tijdens zijn set Arnhem zat op te hypen. Het was heel grappig en gelukkig ook dansbaar, dus we hebben lekker gedanst en gingen rond 2 uur naar huis. Het was voor Ruurd denk ik een hele goede inwijding voor het Arnhemse uitgaansleven. Ik heb genoten, gelachen, gedanst, gezongen en gesprongen: precies hoe ik het het liefst heb.

De dag erna zijn we weer gegaan, want gelukkig vond Ruurd het ook echt leuk bij Hoogte 80. Tegen het einde van deze dag, was er een fucking leuke band aan het optreden naast de poffertjeskraam waar ik al voor de tweede keer die dag poffertjes zat te vreten. Het was de band 'Nonchelange' en ze maakte er echt een zieke show van! Echt een hele leuke afsluiter van onze tweede dag. Hieronder wat sfeerbeeleden.



 

Reacties