The Drama

Gister zijn Elze en ik naar 'The Drama' geweest. Ik wist van tevoren niks: ik had geen trailer gezien, me niet ingelezen (zoals ik het liefst doe). Alleen mijn zusje vertelde me: 'ik weet wat The Drama is en ik vond het wel meevallen'. Ik was benieuwd. Elze haar omgeving was lyrisch over de film. Let's see for ourselves, dachten we. Voordat je verder leest: spoiler alert!

De film volgt een stel dat gaat trouwen, Emma en Charlie. Je ziet hoe ze elkaar hebben leren kennen, hoe ze hun trouwdans oefenen, allemaal nog best normaal en prima. Tijdens de voorbereidingen van de bruiloft, testen ze - vergezeld door een bevriend stel - hun trouwgerecht uit. Ze zitten met z'n vieren aan tafel, als enige in het restaurant. De nodige drank wordt genuttigd. Op een gegeven moment zet de vrouw van het bevriende stel haar man voor het blok. Ze begint over die keer dat ze aan elkaar vertelde wat het ergste was wat ze ooit hadden gedaan. Zo begint een dreigend, gevoelig, spannend gesprek tussen de vier. Ze gaan iedereen langs. Op een gegeven moment vertelt Emma haar geheim. Ze heeft ooit op het punt gestaan een school shooting te doen. Ze was 15, erg depressief, werd gepest en had een fascinatie voor wapens en shootings (niet gek als je opgroeit in Amerika). Ze heeft het uiteindelijk niet echt gedaan. Je ziet de gezichten vertrekken van het andere stel en Charlie zenuwachtig lachen, in de hoop dat ze zegt: 'grapje!'. Maar, dat zegt ze niet. Ze meent het echt. Hierna volgen een aantal dagen (hun trouwerij is dat weekend) vol spanning, zorgen, angst en verwarring. Charlie kan dit niet zomaar loslaten en wil er alles over weten. Emma slaat dicht, moet zelfs overgeven als ze het erover proberen te hebben. Charlie kan zelfs zijn piemel niet meer omhoog krijgen, het incident heeft veel invloed op hun relatie. 

Het bevriende stel dat bij ze was die avond van 'het gesprek', heeft ook veel invloed op de tendens. Vooral de vrouw van het stel, Rachel, is intens in haar mening. Zij vind Emma knettergek en gevaarlijk. Ze noemt haar zelfs een psychopaat. Terwijl wat Rachel zelf opbiechtte, alles behalve fraai is. Je zou zelfs kunnen discussiëren over de vraag of wat zij heeft gedaan niet erger is dan dat van Emma, aangezien Emma niet overgegaan is tot actie van haar plan. Rachel, daarentegen, heeft wel daadwerkelijk gehandeld. 

Zonder al te veel in te gaan op wat er verder nog allemaal gebeurt - cause it's a lot - vind ik de morele vraagstukken in deze film erg interessant en wil ik liever daar op inzoomen. 

Wanneer ken je iemand echt? Moet je alles (willen) weten van degene met wie je trouwt?

Wat is erger: bijna iets heel slechts doen, of daadwerkelijk iets medium slechts doen?

Kan je van iemand houden, ondanks hun duisternis?

Zijn gedachten net zo erg als acties?

Kunnen mensen veranderen?

Wat maakt een huwelijk performatief en wat maakt een huwelijk juist echt?

Dit soort vragen ben ik mee blijven zitten, na de film. Het bracht me dus zeker stof tot nadenken. Daarnaast vond ik de film heel vet ge-edit en zat ik er helemaal in. Ik heb me geen seconde verveeld. Al met al zeker een vermakelijke film die in ieder geval mij aan het denken heeft gezet. Zeker nu ik sinds kort een nieuwe relatie ben aangegaan.

Ik heb de film 3,5 sterren gegeven op Letterboxd. Maar, sindsdien heb ik er vaak aan terug gedacht. Het raakt echt verschillende, interessante thema's en vraagstukken. Ik zou hem toch een 4 geven.

Reacties