Droom groot!

Ik heb altijd grootse plannen. Plannen die een ander als onrealistisch zou bestempelen. Toch voel ik bij bepaalde dingen: dit is voor mij. Dit is onderdeel van mijn pad, van hetgeen ik wil achterlaten op deze aarde. Ik ben een dromer, altijd al geweest. Gevoed door mijn moeder, die ook altijd blijft dromen, ongeacht wat anderen denken of vinden. 'Ja, maar jouw moeder leeft in haar eigen droomwereld...', heb ik wel eens gehoord, met een toon alsof dat inherent is aan niet realistisch zijn. 

Mijn moeder heeft al zoveel van haar dromen verwezenlijkt: het openen van een creatief atelier, het uitbrengen van een gedichtenbundel, het volgen van een creatieve coaching opleiding. En dat allemaal naast haar baan, waarmee ze genoeg verdient om rond te komen en te zorgen voor haar gezin. Ik vind dat zo inspirerend. Ze doet de dingen die ze wil doen en laat zich niet tegenhouden door geluiden van mensen die haar iets anders willen influisteren. Die haar willen behoeden voor fouten die ze wellicht zelf hebben gemaakt. Of haar adviseren vanuit angst, omdat zij zelf niet achter hun dromen durven aan te gaan. Als ze naar al die geluiden had geluisterd, was er niks van alles wat ze heeft bereikt terecht gekomen. En wat zou dat zonde zijn geweest! Je hoeft niet het één te laten voor het ander. Je kan, als je echt wil, verschillende dingen verwezenlijken. Dat heeft zij mij geleerd. Ik wil ook blijven dromen, voor altijd. En niet klein, maar groots. 

Ik zie mezelf de wereld over varen met mijn partner als we ouder zijn. Ik zie mezelf, samen met mijn moeder en zusje, een creatieve camping plek oprichten. Ik zie mezelf nog vele cursussen volgen. Ik zie mezelf een boek schrijven. Ik wil het allemaal doen. En met veel ben ik op de onderlaag al bezig. Het project van mijn leven, wat mij constant voedt, wat constant in ontwikkeling is, constant wordt verrijkt. Het zal allemaal samenkomen precies zoals het hoort te zijn. En ik zal weigeren niet te durven dromen. 

Reacties