The Darjeeling Limited
Laatst had ik een vrije avond en ik was nog niet moe. Wel al een beetje lui, dus ik dacht, ik zet een film aan. Eentje die niet al te lang duurt, een minuut of 90 leek me perfect. Dus ik pakte mijn Watchlist erbij en zocht naar een film die niet te lang zou duren. Ik had wel zin in iets vermakelijks, een beetje humor, maar ook een gelaagde film. Het werd The Darjeeling Limited. Geregisseerd door Wes Anderson, dus qua cinematografie had ik er sowieso al helemaal zin in. Ik hou van de manier waarop hij films maakt. De film begon meteen met vette shots die me aanspraken. Muziek, mooie kleuren, een shot waarbij meteen iets gebeurt. Ik zat er meteen in.We volgen in de film drie broers: Jack, Peter en Francis. Francis is de oudste. Hij heeft verband om zijn gezicht, dus er is duidelijk wat gebeurt met hem. De broers ontmoeten elkaar op een trein genaamd ' The Darjeeling Limited' . Aha, denk ik, daar staat de naam van de film dus voor. Ik vind het altijd interessant om er tijdens het kijken achter te komen waar de naam van een film vandaan komt.
De oudste broer heeft een reis georganiseerd, waarbij hij een spirituele ervaring wil aangaan met zijn broers. Hij heeft ze gemist, toen hij wakker werd na zijn vreselijke 'ongeluk'. Na het overlijden van hun vader, zijn ze elkaar een beetje uit het oog verloren. Hoog tijd dus voor een trip die de broers weer bij elkaar zal brengen.
De broers zijn best verschillend van elkaar. Er is een duidelijke dynamiek. Francis die de oudste is, bepaalt wie wat eet wanneer de ober hen vraagt wat ze willen hebben. Er zijn allerlei onderonsjes tussen de broers. Er worden geheimen van elkaar doorverteld. Er is een gebrek aan vertrouwen en tegelijkertijd een soort saamhorigheid zoals je dat alleen kent van je familie. De broers representeren allen een bepaalde fase van rouw. Je ziet dat Francis in Depressie zit. Peter, de middelste, zit in Ontkenning en Jack lijkt in de Onderhandelingsfase te zitten. Terwijl ze allemaal op hun eigen manier met het verlies van hun vader omgaan, komen ze ook dichter tot elkaar tijdens de trip. De film laat heel mooi zien hoe je een spirituele reis of ervaring niet kan plannen of opzoeken, spirituele ervaringen overkomen je. Die overvallen je, die kan je niet forceren. Zo stuiten de broers op een spirituele ervaring die ze niet zagen aankomen. En ook deze ervaring gaat over de dood en rouw. De gebeurtenis brengt ze heel dicht tot elkaar en ik vond dit een onwijs ontroerend deel van de film. Naast de humor, vond ik het heel mooi hoe serieus dit thema werd genomen. Met prachtige shots, passende muziek, stilte waar gepast en nodig. De film liet me verschillende emoties voelen. Ik vond het een feel-good film, een humoristische film, maar ook een diepgaande film als je ervoor open staat. Er zit zoveel mooie symboliek in de film die je misschien niet meteen opvalt. Neem bijvoorbeeld de koffers van de broers, die van hun vader zijn geweest. De hele trip lang zitten ze ermee te hannesen, ze gaan overal mee naar toe. Tot het einde van de trip, waar ze de koffers achterlaten, als symbool voor de zwaarte van het verlies van hun vader, dat ze ook eindelijk achter zich laten.Ik geef hem een 9,2. Ik weet niet zo goed waarom, maar dat voelt goed. Ik heb me echt geen seconde verveelt. De duur van de film was perfect. Ik heb gelachen, gehuild, ik was ontroerd. Ik vond de cast leuk. Ik vond het echt een leuke film.
Reacties
Een reactie posten