Liefde

Het leven is kort. We bewegen ons als sterfelijke zielen door het leven, ieder hetzelfde lot wachtend. Proberen zo veel als mogelijk te ervaren in de tijd die we hebben. 'Alles eruit halen wat erin zit'. We hebben lief. We worden geliefd. Dat is voor mij de essentie van het leven: liefde. Liefde voor de natuur. Liefde voor de mensen om je heen. Liefde voor jezelf. Liefde voor het leven. Liefde voor de ervaringen die we hier mogen op doen. Het is de bron van het leven, die het idee van sterfelijkheid verzacht. Want wat is er erger dan sterven zonder lief te hebben gehad? Rouw is liefde. Zonder liefde geen rouw. Om te rouwen, betekent een rijk mens te zijn geweest. Liefde te hebben gekend. Liefde in de vorm van een ander. In de vorm van iemands maniertjes die je waardeert en bewondert. In de manier waarop iemand je aankijkt, aanraakt. In de manier waarop iemand praat en vertelt. In de manier waarop iemand lacht. Op een manier die je alleen kan kennen door kwetsbaarheid en intimiteit met iemand te delen. Jezelf te laten zien. In al jouw lagen, al jouw fasen. Ons innerlijke kind, onze gewonde tiener en onze volwassen zelf, die iedereen uniek maken. Niemand zoals jij, niemand zoals ik. Maar genoeg raakvlakken die het leven ons biedt om jezelf in elkaar te vinden. Door passies en interesses. Door muziek, door dans, door aandacht. Door de wil om iemand toe te laten. Door de wil om je open te stellen en liefde te ontvangen. De wil om voluit te leven. Je niet in te houden. Waarom zou je? Het leven is zo kort. Houd je niet in. Wees jezelf. Wees schaamteloos jezelf. Laat anderen zien hoe dat moet. Neem ze mee. Koester dat. Altijd. 

Reacties