Daten: het vervolg

Okeeeee, date nummer drie zit erop. De laatste keer dat ik over daten schreef, had ik net een eerste date gehad met iemand. Ik was erg enthousiast over die date en de hele ervaring van daten. Na date 1 volgde een date 2 en na date 2 volgde een date 3. En wat is het leuk! Ik kan echt uren met hem kletsen, we kunnen enorm lachen samen, we ervaren veel dingen hetzelfde en we hebben echt de tijd genomen om elkaar goed te leren kennen voordat we een intiem moment deelde. Ik vind het zo fijn en belangrijk om het eens anders te doen dan ik gewend ben. En hij ook. Niet te snel, niet meteen al het hele spel en de spanning de kop in drukken. Naar elkaar verlangen, ernaar uit kijken meer van elkaar te ontdekken. Echt te observeren wat de ander fijn vindt. Daar de tijd voor te nemen. Elkaar in de ogen aankijken. Lachen, zoenen, elkaars lichaam ontdekken. Echt waar, wat is het weer leuk om dat met iemand te doen nu ik een soort van volwassen ben. Vanuit een veel bewustere benadering. Vanuit 'wat willen we', in plaats van 'wat 'hoort''. Vanuit respect, veiligheid en speelsheid. Vanuit vertrouwen. Vanuit rust. Het was echt gezellig en fijn ook om te logeren met iemand. Om te knuffelen, samen te ontbijten. Lekker lowkey, maar intiem en intens tegelijkertijd. Ik vond het erg interessant en heb er enorm van genoten. 

Twee dagen later zagen we elkaar weer. Dat was gister. Ik ging weer naar hem toe, we wisselen elkaar de hele tijd af. We waren allebei lekker lui na een dag werken en weinig slaap laatst (whoops), dus we hadden allebei zin in een chill avondje. Hij ging boodschappen halen terwijl ik kon douchen (fucking chill). Toen gingen we gezellig samen koken, wijntje erbij, muziek aan, koken, zoenen, even een sigaretje tussendoor, zittend op zijn kookeiland. We hadden een heerlijke pasta gemaakt en we gingen die lekker opeten op zijn mega chille, grote bank. Het was heeerlijk en daarna leek het ons chill om lekker een film te kijken. Ik had laatst 'A Complete Unknown' gekeken en hij nog niet. Ik wist dat Bob Dylan één van zijn favoriete zangers is, dus het leek me super leuk om deze film nog een keer te kijken, met hem samen. Zo gezegd, zo gedaan. Knuffelend startten we de film en hij geniet echt van dezelfde dingen als ik. Hij lacht om dezelfde scenes. Hij geniet van de nummers die erin voorkomen. Tussendoor natuurlijk lekker zoenen en elkaar aankijken zonder ook maar iets te hoeven zeggen. Ik voel me zo onwijs op mijn gemak bij hem. Zo vertrouwd. Alsof ik hem al langer ken. Alsof we elkaar terug hebben gevonden, zonder door te hebben gehad dat we iets misten. Op een gegeven moment zijn we al zoenend ons maar gaan verplaatsen naar zijn bed. Daar hebben we nog uren gespendeerd als verliefde tieners. Dat gevoel heb ik zo lang niet meer ervaren. Uiteindelijk in slaap gevallen en toen werden we vroeg wakker door zijn wekker die hij vergeten was uit te zetten. Dat zorgde er wel voor dat we nog wat uurtjes de tijd hadden om weer intiem te zijn. Toen gingen we lekker douchen samen en een koffietje drinken en toen liepen we samen naar het station om allebei naar werk te gaan. Hij zwaaide me tot het laatste moment uit. Het was echt een perfecte avond. Dat sprak ik ook naar hem uit en hij had dat gevoel ook. Alles klopt gewoon ofzo. Ik kan mezelf zijn, hij kan zichzelf zijn, daarin zit al zoveel intimiteit. We zijn soms echt kinderen samen en dat vind ik zo leuk. Onbezonnen onszelf, niet nadenkend over hoe iets overkomt. Gewoon 'zijn'. 

Ik merk wel dat heel veel identiteitslagen aanraakt om met iemand te daten en te denken van fuck, ik vind jou echt leuk en ik zie het leven echt wel voor me met jou. Het is gek, want ik had ook wel een bepaald beeld over mijn leven en over mijn toekomst geschetst waarin ik een vrije vrouw ben (en blijf), waarin ik af en toe een lover heb, waarin ik vooral mijn eigen ding kan doen en niet teveel hoef af te stemmen met een partner. Een leven waarin ik vooral de focus heb op mezelf en op mijn vrienden en op mijn passies. En nu denk ik ineens, maar ik wil jou juist een plekje in mijn leven geven als dit zo leuk blijft, daar kijk ik ook wel weer naar uit. De vraag is dan: hoe dan en hoe houd ik die balans gezond en fijn en hoe verlies ik mezelf niet in een relatie en behoud ik ook mijn eigenheid? Het is echt een fase van weer opnieuw mezelf ontdekken en leren kennen en echt aanvoelen van: oké, maar wat willen we en wat wil ik met deze connectie specifiek? Ik zie vooral gewoon heel veel leuke, nieuwe ervaringen voor me. Samen kamperen. Samen naar een festival. Samen naar concerten. Samen de natuur in. Samen op vakantie. Samen muziek luisteren. Samen dansen. En daarnaast ook ons eigen leventje, onze eigen vrienden en familie.

Reacties